Άμεσες αποστολές
Έξοδα αποστολής με αντικαταβολή 3,50€
Άμεσες αποστολές
Έξοδα αποστολής με αντικαταβολή 3,50€

Καλημέρα κατάθλιψη, δεν κυβερνάς πλέον τη ζωή μου!

Καλημέρα κατάθλιψη, δεν κυβερνάς πλέον τη ζωή μου! 1

Η κατάθλιψη με βρήκε σταδιακά…

Θυμάμαι ακόμη ένα άσχημο όνειρο που είχα πριν καιρό. Κάποιος με πλησίασε από πίσω, μου έβαλε μαχαίρι στο λαιμό και με διέταξε να μη φωνάξω. Με τον ίδιο τρόπο σκέφτομαι σήμερα ότι με πλησίασε και η κατάθλιψη, μου έκλεισε το στόμα και ακόμη και αν το ήθελα, δεν μπορούσα να φωνάξω.

Αντί να πάω σε γιατρό θεωρούσα την ψυχική και σωματική μου κατάσταση μία δύσκολη περίοδο που θα περάσει και προσπαθούσα να πείσω τον εαυτό μου για αισιοδοξία.

Δεν τα κατάφερνα όμως. Δεν μπορούσα να κοιμηθώ τη νύχτα, οι σκέψεις μου ένα κουβάρι και την ημέρα ένιωθα θλιμμένη και κουρασμένη. Όλο και πιο εύκολα με καταλάμβανε πανικός όταν έπρεπε να βγω από το σπίτι. Καλύτερος φίλος μου το κρεβάτι και τα παντζούρια μονίμως κλειστά.  Δε μιλούσα με κανέναν για τα προβλήματά μου, για να μη τους στεναχωρήσω με ανοησίες, αφού άλλοι είχαν πολύ μεγαλύτερα προβλήματά! Επιπρόσθετα ντρεπόμουν.

Καλημέρα κατάθλιψη, δεν κυβερνάς πλέον τη ζωή μου! 2

Κάποια στιγμή συνειδητοποίησα ότι χρειάζομαι βοήθεια αν θέλω να συνεχίσω να ζω

Τα αρνητικά συναισθήματα συσσωρεύονταν μέσα μου, μετά βίας πήγαινα από το ένα μέρος στο άλλο, δεν έτρωγα, το κυκλοφορικό μου αδυνατούσε να ανταπεξέλθει και λειτουργούσα σα ρομπότ. Μέχρι που μία σκέψη κυριάρχησε στο μυαλό μου: αν θες να ζήσεις είπα, πρέπει να αναζητήσεις βοήθεια!

Η κατάθλιψη όμως έχει πολύ ισχυρή πειθώ και με αποθάρρυνε, σαν ένας μικρός κόκκινος διαβολάκος που κάθεται πάνω στον ώμου σου και σε ελέγχει. Δε θα τα καταφέρεις ποτέ, είσαι ασήμαντη για τον κόσμο, χωρίς εσένα όλα θα ήταν καλύτερα. Κι εγώ την πίστευα για πολύ καιρό!

Η κατάθλιψη με έκανε να σωπαίνω. Με την ελάχιστη θέληση που είχε απομείνει και λίγα ψήγματα ελπίδας, κατάφερα να με τραβήξω από αυτή την τρύπα στην οποία είχα βουλιάξει και να ζητήσω βοήθεια.

Η θεραπεία με στύλωσε στα πόδια μου

Έκανα θεραπεία, αρχικά νοσηλεύτηκα, μετά ως εξωτερική ασθενής. Όταν δεν μπορούσα μόνη, με βοηθούσαν άλλοι να προχωρήσω μέχρι να γίνω αρκετά δυνατή. Έμαθα πολλά για τον εαυτό μου, ποια είμαι και τι θέλω. Έμαθα να με καταλαβαίνω και μου έδωσαν φάρμακα για να σηκώνομαι με ευκολία το πρωί και να κοιμάμαι εύκολα το βράδυ.

Ήταν και είναι δύσκολη μάχη, κατάφερα όμως για πρώτη φορά να χαμηλώσει η ένταση της φωνής της κατάθλιψης και να απαγκιστρωθώ από αυτήν. Συχνά είναι δελεαστικό να παραδοθείς, εμπέδωσα όμως ότι είναι μόνο ένα κομμάτι μου και όχι εγώ κομμάτι δικό της. Την αξιοποιώ ως κίνητρο να κάνω κάθε μέρα κάτι καλό για μένα.

Και εννοείται ότι υπάρχουν και δύσκολες μέρες, είναι μέρος της καθημερινότητας που πρέπει να δεχτώ.

Έμαθα να αποδέχομαι την αρρώστια μου

Δε ντρέπομαι πλέον να πω ότι έχω κατάθλιψη. Είναι μία κατάσταση που δεν επέλεξα και παραλίγο να μου κοστίσει τη ζωή. Είμαι ευγνώμων που υπήρξαν άνθρωποι που αντιμετώπισαν την ασθένεια μου με σοβαρότητα. Κάποια στιγμή είχα ευχαριστήσει τη θεραπεύτριά μου που με γλίτωσε. Μου είπε ότι αυτό το κατάφερα εγώ και είχε δίκιο. Δε φοβάμαι πλέον τα πάνω και τα κάτω μου, τα αντιμετωπίζω με θάρρος γιατί με κανέναν άλλο δε περνάμε περισσότερο χρόνο απ’ ότι με τον εαυτό μας.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *